۱۲ بهمن، نه فقط یادآور ورود تاریخی امام خمینی (ره)، که امروز نماد سرفصلی جدید در تقابل یک ملت با امپراتوری زور است. رهبر انقلاب در جمع هزاران نفری مردم، نقشه شیطانی امریکا برای «بلعیدن ایران» را آشکار کردند و هشدار دادند اگر جنگی را آغاز کنید، این بار آتشآن، تمام منطقه را دربر خواهد گرفت. این دیگر تهدید نیست؛ یک معادله راهبردی نوین است.
حرف روشن است. تقابل ۴۷ ساله ایران و امریکا، ریشه در «طمعورزی» یک ابرقدرت و «سینه سپری» ملتی دارد که استقلال را به قیمت جان خرید. رهبری با واکاوی فتنه خونین دی ماه، پرده از یک شبه کودتای تمام عیار برداشتند؛ عملیاتی با طراحی مشترک «سیا و موساد»، با دستور کار کشته سازی و تخریب زیرساختهای حیاتی، و با روشهایی داعشوار که در آن پاسداران امنیت و مردم بیگناه، زنده زنده شعلهور شدند. این، نسخه به روز رسانی شده همان پروژه بلندمدت برای بازگرداندن ایران به دامان «حکومت فردی، طاغوتی، وابسته و ضددینی» پیش از انقلاب است.
اما محاسبه دشمن یک بار دیگر بر سنگ اراده ملت شکست خورد. مردم در ۲۲ دی، با حضور میلیونی خط بطلان بر ادعای دروغین «شعار مردم ایران» کشیدند. این کلیدواژه پیروزی است: مردم آتش به دستان فتنه را خاکستر کردند. نقطه ثقل تحلیل رهبری، همین اصالت مردمی نظام و قدرت مهار کننده ملت است. ایشان تأکید کردند در آینده نیز، این مردم هستند که با هدایت الهی «کار را تمام خواهند کرد.»
اینجاست که هشدار راهبردی ایشان از یک موضع قوت تاریخی صادر میشود: «اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.» این جمله، صرفاً یک اخطار دیپلماتیک نیست؛ یک معادله بازدارنده کلاسیک مبتنی بر واقعیتهای میدانی است. ایران امروز، با دستاورد «ما میتوانیم» و قدرت بازدارندگی بینظیر، بازی قدیم «همه گزینهها روی میز» را باطل کرده است. امروز گزینههای ایران هم روی میز است؛ جنگی نامحدود، با پایانی که تهران تعیین میکند و جغرافیایی که تمام پایگاههای متجاوز در منطقه را دربر میگیرد.
درس تاریخ ۸۰ ساله به ما میگوید استکبار زبان قدرت را میفهمد. پیروزی ۱۲ بهمن ۵۷ و خاکستر کردن کودتای امریکایی و فتنه ۱۴۰۴، دو روی یک سکهاند. ملتی که توانست حکومت ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی را واژگون کند، به یقین قادر است توطئه گران آشوب و جنگ را نیز به خاک مذلت بنشاند. راهبرد جمهوری اسلامی روشن است. ایران آغازگر جنگ نیست، اما پاسخ ایران به متجاوز پشیمان ساز و تغییر دهنده جغرافیای قدرت در منطقه و جهان خواهد بود. هشدار منطقهای بودن جنگ، دعوت به تعقل است؛ خط قرمزی که عبور از آن، نه فقط «رؤیای بلع ایران»، که ثبات خواب آلود متجاوزان در خاورمیانه را برای همیشه به آتش میکشد. آینده را ملتی میسازد که به خودباوری رسیده و پاسخ زور را در منطق آهنین قدرت داده است.
